Blog

Lees hier onze blog over het laatste Franse nieuws

Plus value belasting vanaf 2016, Frankrijk toch niet in lijn met Europees recht?

Plus value belasting vanaf 2016, Frankrijk toch niet in lijn met Europees recht?

Op 31 mei 2018 heeft het gerechtshof in Nancy in appel een uitspraak die zeer hoopvol is voor niet Frans ingezetenen met een vakantiehuis in Frankrijk dat ze sinds 2016 hebben verkocht of gaan verkopen. Het gerechtshof heeft namelijk besloten dat de heffing van sociale lasten ad. 17,2% van de geboekte winst bij verkoop nog steeds verboden is op basis van Europees recht. Dit betekent dat de kans op een succesvol bezwaarschrift bij verkoop behoorlijk is toegenomen.

Sociale lasten, hoe zat het ook al weer?

Vanaf 2012 heft Frankrijk bij niet Frans ingezetenen over de verkoopwinst (verschil aankoopprijs een verkoopprijs) die u maakt op een vakantiewoning bovenop de gebruikelijke belasting van 19% ook sociale lasten van 17,2% (in 2016 en 2017 was dit 15,5%). Hierover is geprocedeerd en uiteindelijk heeft het Europese Hof van Justitie in 2015 in het De Ruyter-arrest geoordeeld dat Frankrijk met de heffing van sociale lasten Europees recht overtreedt. Als inwoner van de Europese Unie kunt u namelijk alleen in het land waar u woont aangeslagen worden voor sociale lasten. Naar aanleiding van de uitspraak van het Europese Hof heeft de Franse staat de sociale lasten terugbetaald aan mensen die tussen 2012 en 2015 verkocht hadden en een bezwaarschrift hadden ingediend.

Vanaf 2016 heeft Frankrijk echter de wet aangepast met de bedoeling om de sociale lasten rechtmatig te heffen. De argumentatie was dat het nu niet meer ging om sociale lasten maar om belasting. Belasting zou de Franse staat wel rechtmatig in overeenstemming met Europees recht kunnen heffen over de verkoopwinst. Frankrijk is echter volgens ons tekort door de bocht gegaan omdat er feitelijk niets veranderd is. De sociale lasten heten op het aangifteformulier nog steeds sociale lasten en de opbrengsten komen nog steeds toe aan het sociale zekerheidsstelsel van Frankrijk. Het Ministerie van Financiën had echter instructies gegeven aan de lokale belastingdiensten om de vanaf 2016 ingediende bezwaarschriften af te wijzen. Er is nu echter een eerste doorbraak.

Vorig jaar zomer heeft de bestuursrechtbank van Straatsburg al geoordeelde dat Frankrijk in strijd met Europees recht sociale lasten hief. Tegen deze uitspraak is de Franse staat in beroep gegaan. Maar nu heeft dus ook het gerechtshof in hogere instantie de Franse staat in het ongelijk gesteld.

Wat heeft het Hof in Nancy precies geoordeeld?

Gevraagd naar het oordeel over de sociale lasten refereert het Hof in Nancy zich aan de uitspraak van het Europese Hof van februari 2015 in het arrest De Ruyter. Het gegeven dat een heffing door nationale regelgeving wordt gekwalificeerd als belasting doet er volgens het Europese Hof van Justitie niet aan af dat een heffing op basis van Europees recht nog steeds als sociale heffing beschouwd kan worden. De kwalificatie van Frankrijk sinds 2016 wordt dus eigenlijk overruled. Verder geeft het Hof aan dat ook heffingen die slechts deels de sociale zekerheid bekostigen gekwalificeerd kunnen worden als sociale lasten.

De sociale lasten bestaan uit vijf verschillende heffingen die aan verschillende potjes van het Franse sociale zekerheidssysteem toekomen. Over drie van de vijf heffingen heeft het Hof van Nancy definitief geoordeeld dat deze in strijd zijn met het Europese recht. Het gaat om de heffingen die ten goede komen aan de de fonds de solidarité de vieillesse (FSV) en de caisse d’amortissement de la edette sociale (CADES). Over de heffingen die ten goede komen aan de Caisse nationale de solidarité pour l’autonomie (CNSA) houdt het Hof echter de beslissing aan tot het Europese Hof van Justitie zich hierover heeft uitgelaten. Gelukkig bestaan deze heffingen slechts uit 1,45% van de in totaal 17,2% voor mensen die in 2018 hebben verkocht en 1,68% van de 15,5% voor mensen die in 2016 en 2017 verkocht hebben.

Wat betekent dit voor u?

Indien u in de jaren 2016, 2017 of 2018 verkocht hebt is de kans op terugbetaling weer toegenomen. Naar alle waarschijnlijkheid zal de Franse staat in appel gaan bij de Conseil d’Etat (Franse Raad van State) tegen de uitspraak van het Hof in Nancy. De argumentatie van het Hof in Nancy over de eerste drie heffingen is echter volledig gebaseerd op Europees rechtspraak. Europees recht is hoger in rang dan Frans recht en dus ziet het er naar uit dat ook de Conseil d’Etat zich dient te plooien naar Europees recht. Eventueel kan de Conseil d’Etat wederom een prejudiciële vraag stellen aan het Europese Hof van Justitie in Luxemburg. We hopen dat de Raad van State zijn verantwoordelijkheid neemt en dit niet doet zodat er snel duidelijkheid komt.

U kunt de betaalde sociale lasten alleen terugkrijgen als u tijdig een bezwaarschrift indient. Dit kunnen wij namens u doen. Wij zijn al in vele procedures bezig voor onze cliënten om de onterecht betaalde heffingen terug te halen en u kunt zich hierbij aansluiten. Als u in het jaar 2016 verkocht hebt is het zaak om voor 31 december 2018 een bezwaarschrift in te dienen. Om geen risico te lopen op het verstrijken van de bezwaartermijn raden wij u aan om meteen in actie te schieten!

Gepubliceerd in Maison en France voorjaar 2018 – Droit à quoi?

Droit à quoi: Ontwikkelingen in de Franse wet- en regelgeving voorjaar 2018

Droit à quoi, ontwikkelingen in de Franse wet- en regelgeving

Nieuwe Loi de Finances

Op 1 januari 2018 is de nieuwe Loi de Finances van kracht gegaan. Over veel van de wijzigingen daarin heb ik in het voorgaande jaar geschreven. Zo wordt de Taxe d’habitation op uw hoofdverblijf beperkt, wordt de vennootschapsbelasting verlaagd, en is de grondslag van de ISF (Impôt de solidarité sur la fortune) beperkt tot vermogen in onroerend goed. Helaas zullen de meesten van u als Nederlandse eigenaren van een tweede woning in Frankrijk niet profiteren van deze verlagingen. Verder staat er tegenover de belastingverlagingen ook een verhoging waar u als tweede huis eigenaar wel mee te maken zou kunnen krijgen.

Sociale lasten plus-value verder omhoog

 De Contribution sociale généralisée (CSG) is met 1,7% omhoog gegaan. Deze belasting wordt op allerlei vormen van inkomen geheven, maar Nederlanders zullen vooral de stijging van de taxe sur la plus-value immobilière voelen. Plus-value belasting wordt geheven over de verkoopwinst die u maakt bij verkoop van een woning in Frankrijk die niet uw hoofdverblijfplaats is. De sociale lasten op de plus-value zullen door de verhoging van de CSG stijgen van 15,5% naar 17,2%. Opgeteld bij het inkomensbelastingdeel van 19% komt de totale plus-value heffing op 36,2%. U beperkt of vermijd deze nog hogere heffing op uw verkoopwinst door uw Franse woning langer in bezit houden. Na 30 jaar woningbezit zijn de sociale lasten namelijk afgeschreven, hoe hoog uw winst ook is. Een andere manier is het indienen van een bezwaarschrift tegen de heffing van de sociale lasten die u heeft afgedragen bij verkoop. Zoals al uit de naam Contribution sociale généralisée blijkt, valt de heffing onder de sociale lasten die in onze ogen nog steeds in strijd zijn met het Europees recht.

 Flat tax op vermogenswinst

Er zijn ingrijpende wijzigingen geweest in het belastingregime voor de plus-value mobilière, de waardestijging van roerende goederen. Denk hierbij vooral aan de verkoopwinst van aandelen en obligaties. Vóór de wijziging werd dit belast op basis van de hoogste inkomensbelastingschijf waar iemand in viel. Wel kon een deel van de belasting worden afgeschreven naarmate men het aandeel langer in bezit had. Sinds 1 januari is Frankrijk overgegaan op een flat tax van 30% over alle vermogenswinst. Deze maatregel is dus het meest voordelig voor mensen die in de hogere schijven van de Franse inkomstenbelasting vallen (van 41% en 45%). Volgens de redenering van Macron zullen degenen die van deze wijziging profiteren meer gaan investeren in de Franse economie.

 Suikerhoudende frisdrank zwaarder belast

De taxe soda, de belasting op suikerhoudende non-alcoholische dranken is op 1 januari aangepast. Het doel: fabrikanten stimuleren om minder suiker in hun producten te verwerken en consumenten stimuleren om vaker voor suikerarme frisdrank te kiezen. Tot voor kort was de in 2013 ingevoerde taxe soda een soort flat tax die boven op de prijs van een drankje kwam als er ook maar iets van suiker in zat. De nieuwe tax soda kent verschillende ‘schijven’. Wanneer de frisdrank minder dan 5 gram suiker per 100 milliliter bevat is het product vrijgesteld van belasting. Tot 8 gram suiker per 100 ml wordt er ongeveer 7,5 cent per liter geheven. De taxe wordt verdubbeld voor drankjes tot 11 gram suiker per 100ml en zelfs verdriedubbeld voor drankjes boven de 11 gram suiker per ml tot ongeveer 22,5 cent per liter. De taxe soda wordt alleen in Frankrijk, Mexico en in enkele staten in de VS geheven. Het lijkt erop dat de maatregel effectief is, omdat de consumptie van frisdrank in deze landen minder hard toeneemt dan in de rest van de wereld.

Gepubliceerd in Maison en France voorjaar 2018 – Droit à quoi?

Rocklegende Johnny Hallyday overleden

Rocklegende Johnny Hallyday overleden

De grootste Franse rock ‘n roller, Johnny Hallyday is op 74-jarige leeftijd overleden. Hallyday scoorde hits in de jaren 60 met nummers als Que je t’aime, Pour moi la vie va commencer in de jaren 70 met Toute la musique que j’aime en Ma Gueule en later nog met Je te promets. De rockster was erg geliefd bij de Fransen ondanks zijn wilde privéleven. Hij overleed uiteindelijk aan de gevolgen van longkanker.

Uit de praktijk: Onderhandelen met Fransen. Hoe kom je uit een patstelling met een Franse wederpartij?

Uit de praktijk: Onderhandelen met Fransen

door Elisabeth Grunberg

Een tijdje geleden kreeg ik een opdracht om een procedure bij een rechtbank op te starten omdat pogingen tot onderhandeling niet tot een resultaat hadden geleid. Ondanks dat de cliënt het me afraadde heb ik toch aangedrongen op een ultieme poging tot onderhandeling verpakt in een aanmaning. Deze poging is uiteindelijk succesvol geweest en partijen zijn in gesprek gegaan, maar waarom?

Naast het effect van een bericht van een “advocaat op briefpapier”  zouden de verschillende onderhandelingsgewoonten per land een rol kunnen spelen. Nederlanders zien zich graag onderhandelen zittend aan een tafel met een kopje koffie. In Frankrijk (en misschien ook in andere landen) zal er veel meer op de schriftelijke presentatie van je standpunten worden gelet en kun je een heel traject schriftelijk afwikkelen.

Droit à quoi: Fiscale plannen Macron. Welke consequenties hebben de belastingplannen van Emmanuel Macron voor u?

Fiscale plannen Macron

Frankrijk heeft inmiddels een nieuwe Président de la République: Emmanuel Macron. Bovendien heeft zijn partij La République en Marche een absolute meerderheid in de Assemblée Nationale, de Franse Tweede Kamer. Genoeg reden om te kijken naar zijn verkiezingsprogramma. De meest directe impact op Nederlanders met Franse (vakantie)huizen zal komen van zijn fiscale voornemens. Over de exacte uitwerkingen van deze plannen is nog weinig te zeggen omdat een verkiezingsprogramma natuurlijk nog lang geen wet is.

Taxe d’habitation voor 80% afgeschaft

De taxe d’habitation oftewel de woonbelasting is in Frankrijk omstreden omdat het beperkt inkomensafhankelijk is en dus de middenklasse en de lagere inkomensklasse het hardste raakt. Daarnaast is deze belasting ongelijk verdeeld, in Marseille betaalt men voor een gemiddelde woning €1.385 per jaar terwijl dat in Parijs maar €481 is. Bovendien wordt de hoogte van deze belasting zeer arbitrair vastgesteld op basis van de kwaliteit van het huis dat je bezit. Macron wil de huidige situatie aanpakken door er geleidelijk voor te zorgen dat 4 op de 5 mensen die in Frankrijk wonen in 2020 voor hun hoofdverblijf geen woonbelasting meer hoeven te betalen. Wanneer u een vakantiehuis in Frankrijk hebt dat niet uw hoofdverblijf is zult u waarschijnlijk dus wel de taxe d’habitation moeten blijven afdragen aan de Franse fiscus.

Rijkenbelasting wordt ingeperkt

De impôt de solidarité sur la fortune (ISF) wordt geheven bij mensen die een totaal vermogen hebben dat groter is dan 1,3 miljoen euro. Nadat François Hollande de tarieven voor deze belasting in 2012 flink verhoogd heeft is het aantal vermogende Fransen dat Frankrijk heeft verlaten flink gegroeid. Macron is er van overtuigd dat de ISF een negatieve invloed heeft op investeringen in de Franse economie daarom wil hij deze belasting omdopen tot de impôt sur la fortune immobillière (IFI). De IFI zal alleen verschuldigd zijn als je voor meer dan 1,3 miljoen aan onroerend goed bezit in Frankrijk. Hierdoor zal het aantal Fransen dat deze belasting verschuldigd volgens Macron de helft kleiner worden. Deze wijziging zal volgens de Minister van Economie in 2018 gerealiseerd gaan worden.

Vennootschapsbelasting verlaagd naar Europees gemiddelde

Frankrijk belast de winsten van bedrijven zeer zwaar vergeleken met andere EU-landen; op dit moment is het tarief voor de impôt sur les sociétés 33,3% vergeleken met het Europees gemiddelde van 25%. Het percentage in Frankrijk is hoger maar de belasting levert minder op dan in de buurlanden. Macron wil Frankrijk competitiever maken en zal dit tarief vanaf 2018 geleidelijk terugbrengen naar 25%. Daarbij heeft hij ook aangegeven dat hij zich hard wil maken voor een uniform tarief voor de vennootschapsbelasting in de hele Europese Unie.

Wanneer de winst van bedrijven met 25% belast wordt valt dit moeilijk te rijmen met een plus-valuebelasting van 34,5% die u afrekent over de verkoopwinst op uw Franse vakantiehuis. Dit zou er immers voor kunnen zorgen dat het in sommige gevallen voordeliger is om een huis met een B.V. te kopen dan op persoonlijke titel. Hopelijk ziet Macron dit ook in en brengt hij dit tarief ook terug naar 25%.

Gepubliceerd in Maison en France zomer 2017 – Droit à quoi?

Uit de praktijk: Nieuw Frans contractenrecht

Nieuw Frans contractenrecht

Door: Elisabeth Grunberg

Cliënt: “Ik lever planten en sinds 2012 lever ik ook aan een bedrijf in Frankrijk.” Mijn cliënt laat mij eind 2016 weten dat het prijsvaststellingsmechanisme dat wij in Nederland gebruiken met de inwerkingtreding van het nieuwe contractenrecht in Frankrijk in oktober 2016 niet meer geldig is en hij ervan af wil. Hoe zit dat dan? Wij hebben het verkoopproces bekeken en het alle facturen bleken te verwijzen naar de algemene leveringsvoorwaarden van het Nederlandse bedrijf. Nederlands recht is daarmee van toepassing en de wijzigingen in het Franse contractenrecht hebben verder geen invloed op de manier van zaken doen van deze cliënt.

Droit à quoi: Scheiden zonder rechter. Frankrijk is het eerste land in Europa waar dit mogelijk is.

Scheiden zonder rechter

Scheiden binnen 20 dagen zonder een rechter te zien, vanaf 1 januari 2017 is dit mogelijk in Frankrijk via een scheiding met wederzijds goedvinden, par consentement mutuel. Deze wijziging is onderdeel van een poging om de overbelaste Franse rechtbanken te ontlasten.

In de nieuwe procedure dienen de echtgenoten allebei een eigen advocaat in te schakelen in tegenstelling tot de gebruikelijke procedure waarbij de echtgenoten een gezamenlijke advocaat hadden. Deze advocaten hoeven niet meer uit de streek te komen en kunnen zelfs in het buitenland gevestigd zijn. De advocaten zullen namens de echtgenoten onderhandelen over de bepalingen in het echtscheidingsconvenant. Nadat dit document is vastgesteld hebben beide echtgenoten een bedenktijd van 15 dagen voordat ze samen met hun advocaten het convenant ondertekenen. Dit klinkt allemaal makkelijker, sneller en goedkoper.

Er zijn echter ook vraagtekens te stellen bij de nieuwe procedure. Allereerst over de erkenning in het buitenland. De EU-regels over erkenning gaan uit van een rechterlijke beslissing, deze is er in het nieuwe Franse systeem niet meer. Daardoor is het op dit moment onduidelijk of de nieuwe Franse buitenrechtelijke echtscheiding bijvoorbeeld in Nederland erkend zal worden.

Een andere curiositeit is het recht van minderjarige kinderen om hun belangen bij de rechter naar voren te brengen. Wanneer het minderjarige kind dit wil dient de echtscheiding weer volgens de oude procedure, en dus via de rechter,  te verlopen. Deze kinderen dienen door hun ouders ouders ingelicht te worden over dit recht. Er bestaat echter een vrees dat ouders hun kinderen niet daadwerkelijk een keuze zullen laten. Het is vrij naïef om er van uit te gaan dat kinderen die onder het gezag van hun ouders staan een totaal onafhankelijke keuze hierover zullen maken. Ouders die buiten de rechter om willen scheiden zullen geneigd zijn om hun kind af te raden hun recht uit te oefenen. De nieuwe regeling zou dus de rechten van minderjarige kinderen kunnen schaden. De toekomst zal ons leren hoe dit in de praktijk gaat uitpakken. Revolutionair is het in ieder geval!

Gepubliceerd in Maison en France voorjaar 2017 – Droit à quoi?

Bent u geïnteresseerd en wenst u meer informatie?

Vul hieronder uw gegevens in en wij nemen zo snel mogelijk contact met u op